วันเกิดวันนี้

วันเกิดวันนี้วันดีวันที่ชั้นเกิด

วันเกิดปีนี้

ขอให้มีเรื่องราวดีดีกับเค้าบ้างเถอะ

อย่าไปสนใจ..ใคร

อย่าไปสนใจ..กับสิ่งใด

อย่าไปสนใจ..สิ่งต่างๆรอบๆกาย

บางทีวันดีวันนี้อาจเป็นแค่เพียง..........

 

 

 

 

 

 

เฮ้อ!

งานหนักและใหญ่มาเยือน ไม่อยากจะคิดว่าจะเป็นยังไง

งานนี้ไม่ตายก็คงพิการไปเลย ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำ ไม่ใช่ว่ากลัวนะ

แต่ทำไมต้องเข้ามาพร้อมกันด้วยหละ แล้วงี้งานจะออกมาดีได้แค่ไหน

เราไม่ได้เต็มร้อยเลยนะ ร่างกายก็แย่ เป็นหวัดทั้งปีไม่หายสักที

หมอบอกเป็นโรคภูมิแพ้อ่ะ แต่เราคิดไม่ออกจริงๆว่าเราแพ้อะไร

ถ้ารู้ก็ดีจะได้ป้องกันไว้ เซตเก่ายังไม่ทันหาย เซตใหม่ก็กำลังรุมกิน

ไข้แดกอีกแล้วเรา อาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ก็ต้องไปตากแดดอีก

งานนี้ไม่น็อคก็ถือว่าดีไป แต่ถึงจะน็อคยังไงก็ต้องลุยต่อ

เดือนหน้าทั้งเดือนเดินสายตลอด

เตรียมตัวเตรียมใจโดนเชือดโดนด่าได้เลย

เฮ้อ!! อาจารย์ขา ขอหนูเบาๆพอเบาะๆก็พอนะคะ อย่าเล่นหนูแรงเลย

เด๋วหนูจะหมดกำลังใจไปซะก่อน เห็นใจหนูเถอะนะคะ หนูยังด้อยประสบการณ์นัก

แล้วหนูจะพยายามค่ะ

 

อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปเลยนะ ยังไงก็ให้พ้นสองสามเดือนนี้ไปก่อนแล้วกัน

อาจารย์หมอคะ ช่วยหนูด้วยนะคะ แล้วหนูจะไปหา

เฮ้อ!!! ทำไมสาวสวยถึกอย่างเราต้องเป็นโรคอ่อนแอด้วยว่ะ

 

 

 

 

 

ปล.1.จุ๊บแจงขอเลื่อนทริปได้มั้ยอ่ะ ติดงานถึงพฤษภาเลย กรูขอโทษจิงๆ ไว้ว่างๆกรูจะไปหามึงนะ

     2.คิดถึงเพื่อนทุกคน กำลังใจที่มีก็คือเพื่อนนะ รักเพื่อนเสมอ

     3.อยู่ติดบ้านซะจนเคยชิน อีก 1 เดือนจะกลับมากินข้าวด้วยนะแม่

     4.จบงานนี้แล้วจะลายาวเลยคอยดู 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

..............

....เสียใจ......

.....เสียใจจัง.....

......ร้องไห้........

.......อยากร้องไห้....

.........หยดน้ำตา........

..........น้ำตาซึม...........

...........555.................

............ทำไมต้องเสียใจ.............

.............ทำไมต้องร้องไห้..............

..............ไม่สัญญาว่าจะเลิกเสียใจ.......

...............ไม่สัญญาว่าจะเลิกร้องไห้.......

................ไม่สัญญา..........................

..................อย่าสัญญา..........................

..........................................................

 

 

 

20-23 ตุลาคม 2550 

อช.ภูผาม่าน - อช.นาแห้ว(ภูสวนทราย) – อช.ภูเรือ   จังหวัดเลย

 

        ลางานวันที่จันทร์ที่ 22 เพื่อเที่ยวและเที่ยว กว่าจะลงเอยได้ว่าไปไหนก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอด จนวันสุดท้ายยังไม่รู้เลยว่าจะไปไหนกัน แม่ถามว่าไปไหนก็บอกไม่รู้ ก็ไม่รู้จริงๆแหละนะ แบบว่าไปเรื่อยๆ อยากจอดก็จอด อยากนอนไหนก็นอน อยากเที่ยวไหนก็เที่ยว  การมีรถไปเองนี่มันดีอย่างนี้นี่เอง ขอบคุณนะคร้าบคุณยุยิ  ถ้าไม่ได้รถมันก็คงจะโบกรถไปได้แค่น้ำหนาว ตากแดดหน้าดำแสนจะทรมาน แต่ก็เป็นทางเลือกที่ดีและใช้บ่อยอ่ะนะ ทีแรกจะไปลาวก็ไม่มีตังค์ ไอ้นกอยากไปเขาสก ก็ดันมีคนตายเนื่องจากน้ำป่า จะไปทุ่งแสลงหลวงก็ปิด มีแต่ข่าวน้ำท่วม น้ำป่า แต่ก็ยังอยากจะไปป่าไปเขา ทำไงได้หละ อยากไปอย่างแรง ขอพักผ่อนหน่อยเถอะ(ที่จริงก็พักผ่อนบ่อยอยู่นะ 555 ) ก็คนมันอยากไปทำไงได้ นี่แหละการเติมพลังให้ชีวิต เหนื่อยแค่ไหนก็มีความสุข ได้ไปเปลี่ยนที่นอน สูดอากาศใหม่ๆ สดชื่น สะอาด อาบน้ำเย็นๆ กางเต็นท์นอน ทำกับข้าวกินเอง ถ่ายรูปๆๆๆ แต่แอบเซ็งมากมาย ทำไมไม่มีรูปช้านเลย ทำไมไม่ถ่ายชั้นบางหละ จำไว้เลยเด้อ   เซ็งอย่างแรง นี่ถ้าไอ้ใหม่มาก็ยังพอจะมีรูปช้านบ้างนะเนี่ย เออ จะบอกว่าทริปนี้ได้นางแบบส่วนตัวด้วย 555 ไอ้นกทำหน้าที่ได้ดีมากเลยนะแก ให้โดดก็โดดได้ตลอด ดีมากเพือน ขอบคุณนะแก

 

            คืนแรก เราก็นอนภูผาม่าน เพราะไปถึงก็ค่ำแล้ว นี่ถ้าชั้นไม่คะยั้นคะยอให้มันรีบออกมา วันนี้ก็คงจะไม่ได้ไปไหน แล้วก็มาหาว่าช้าน ว่าเร่งอยู่ได้ ไอ้เพื่อนบ้า

            คืนสอง ทีแรกเราว่าจะไปนอนภูเรือแต่คิดไปคิดมาจะนอนทำไมสองวัน เราก็เลยว่าจะไปนอนนาแห้วกันดีกว่า (อช.นาแห้วเปลี่ยนชื่อเป็น อช.ภูสวนทราย) ระหว่างขึ้นเขาเราก็ลุ้นกับรถเหลือเกิน คนขับบอกใจมันเกินร้อย แต่รถนี่สิไม่แน่ใจ เหอะๆ แต่เราก็หนุกหนานกันทีเดียว ร้องเพลงในยุคของเรา ขุดมาตั้งแต่อริสมันต์(อันนี้ของไอ้วันมันนะ “ใจฝ่อแล้ว” 555) แล้วทริปนี้เราก็มีเพื่อนร่วมทาง รีบรับขึ้นทันที เข้าใจหัวอกพวกเดียวกัน นี่เราคงเป็นความหวังและการรอคอยของเค้ามากๆทีเดียว ทางนี้ก็ไม่ค่อยจะมีรถผ่านซะด้วย ดีใจๆๆ ได้เป็นคนรับคนโบกรถซะที รู้สึกดี อิอิ แต่คงจะเป็นโชคร้ายของพวกเค้า 555+ พลาดแล้วคับท่าน ตอนค่ำเราก็มีรอบกองไฟกันด้วย ก็ดีนะ ไม่คิดว่าจะได้เพื่อนจากทริปนี้ (แค่คิดอยากได้....เหมือนกัน เหอๆ) ตอนเช้าก็ต้องแยกกัน พวกเราจะไปภูเรือ แต่พวกเค้าจะไป 1408 จุดกางเต็นท์ที่สูงที่สุดในภาคอีสาน คือเค้าก็ชวนเราไปด้วย แต่เราไม่ไปหรอกนะ คือเราไม่ต้องการเดิน ทริปนี้เราขอสบายๆดีกว่า เหอะๆ เพราะมันต้องเดินขึ้นไปอีก ประมาณ 3 กิโล ไม่เอาดีกว่า บ้ายบาย เพื่อนร่วมทาง โชคดีนะคร้าบ

            คืนสุดท้าย เรานอนที่ภูเรือ กว่าจะขึ้นได้ก็ลุ้นกันเหงื่อตกทีเดียว ภูเรือคนเยอะมาก เป็นโอกาสอันดีของเรา เปิดโอกาส อิอิ หุหุ 555+  มันก็ได้แต่พูดหละว่ะ ไม่ได้ไปพบปะพูดคุยกับใครสักคน เซงเลย วันนี้ไปถึงแต่วัน ก็ได้ไปเที่ยวน้ำตก จิบไวน์กัน ไอ้เราก็ถ่ายรูปอย่างเดียว ถ่ายมาโครนี่มันเหนื่อยจริงๆหละนะ เล่นเอาเหงื่อตกเลย  ไอ้วันกับไอ้สุเล่นน้ำกัน แค่เอาขาลงไปแป๊บเดียวก็ชาแล้ว ไม่ขอเล่นดีกว่านะเพื่อน หนาวอ่ะ  คืนนี้เรามีเล่นเกมด้วย  ฮาตรึม โชคดีที่เต็นท์ไม่ค่อยใกล้กับคนอื่นนะเนี่ย ไม่งั้นซวย ไอ้วันเด้อเอาเปรียบแทนที่จะเป็นชั้นนะแก จำไว้! แล้วก็ได้ไปเก็บลูกสนด้วย เหอะๆ กิจกรรมสร้างสรรค์มีประโยชน์เจงๆ แล้วพอลงโทษแบบนี้ทำไมต้องเป็นเค้าที่แพ้ตลอดด้วยอ่ะ ไม่เข้าใจเลย ทีแบบอื่นไม่เห็นจะได้กินกับเพื่อน ไม่ยุติธรรมเลย สรุป กรูซวย เออตอนดึกชวนไอ้สุไปเข้าห้องน้ำ เป็นโชคดีนะเนี่ยที่ไป เพราะได้เจอดาวตกตั้งหลายดวง ขนาดออกไปแป็บเดียว ยังกะช่วงฝนดาวตก ดาวสวยมากๆ ฟ้าเปิดอ่ะ แต่ดันลืมอธิษฐานบางอย่าง แซดเลย ลืมข้อสำคัญไปได้ไงเนี่ย เซงคร้าบบพี่น้อง

 

           เก็บข้าวของกลับบ้าน  จบ  

 

ชาจ์ตแบตเก็บใส่กระเป๋ากลับบ้าน อยู่นานๆนะเฮ้ย อย่าแบตเสื่อมไปก่อนหละ

แล้วเจอกันทริปปีใหม่ค้าบพี่น้อง